Γενικά και γεωγραφικά στοιχεία

Το νησί της Σαμοθράκης βρίσκεται στο βορειοανατολικό Αιγαίο, έχει σχήμα ωοειδές, και έκταση 178 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ απέχει 32 ναυτικά μίλια από την Αλεξανδρούπολη. Διοικητικά υπάγεται στο νομό Έβρου, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο πληθυσμός του νησιού αριθμεί περίπου 2500 κατοίκους, ενώ αυξάνεται σημαντικά κατά την τουριστική περίοδο. Το μορφολογικό ανάγλυφο του νησιού είναι σχετικά πολυσχιδές, με πεδινά, λοφώδη και ορεινά τμήματα. Το βουνό Σάος, αποτελεί το βασικό ορεινό όγκο του νησιού, με μέγιστο υψόμετρο 1.611 μέτρα (κορυφή Φεγγάρι), αποτελώντας την τρίτη κατά σειρά υψηλότερη κορυφή του Αιγαίου.

Η Ιστορία της Σαμοθράκης

Σύμφωνα με τον Όμηρο, η Σαμοθράκη ήταν το νησί από το οποίο ο Ποσειδώνας παρακολούθησε την πτώση της Τροίας. Οι μελετητές πιστεύουν ότι το νησί κατοικήθηκε νωρίς, την πρώιμη εποχή του χαλκού, από εποίκους που έφτασαν εδώ από τη Θράκη. Πιστεύεται ότι περίπου το 700 π.Χ. Αιολοί, που μιλούσαν Ελληνικά, έφθασαν στο νησί από τη Λέσβο και εποίκησαν και έχτισαν την πόλη Σαμοθράκη, μια σημαντική πόλη-κράτος της αρχαιότητας. Οι Έλληνες έποικοι υιοθέτησαν το τοπικό θρησκευτικό δόγμα των Μεγάλων Θεών, και έχτισαν το εντυ πωσιακό Ιερό των Μεγάλων Θεών, στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Φεγγάρι. Αργότερα, το Ιερό έγινε το κύριο θρησκευτικό κέντρο των κατοίκων της Αιολίας, της Θράκης και της Μακεδονίας. Η θρησκεία των Αρχαίων Θεών ήταν ένα μίγμα μυστικισμού, λατρείας γυναικείων θεοτήτων της γονιμότητας και θεοτήτων της Θρακικής ενδοχώρας. Στην διάρκεια της Βυζαντινής εποχής, κατά την διάρκεια των σταυροφοριών, η Σαμοθράκη ελεγχόταν από τους Γενοβέζους, που έχτισαν διάφορα κάστρα στο νησί. Η μοντέρνα ιστορία του νησιού ακολουθεί την ιστορία του ανατολικού Αιγαίου, με την Οθωμανική κυριαρχία που διήρκεσε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.

Η κορωνίδα των αρχαιολογικών ευρημάτων του νησιού είναι αναμφισβήτητα η Νίκη της Σαμοθράκης, ένα άγαλμα που χρονολογείται περίπου το 200 πΧ. Και αποτελεί την προσωποποίηση της νίκης. Το άγαλμα ανακαλύφθηκε το 1863 και σήμερα κοσμεί σε περίοπτη θέση το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Τα άγαλμα είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο και εικάζεται ότι φιλοτεχνήθηκε ως μνημείο σε σημαντική ελληνική ναυτική πολεμική νίκη. Πρόκειται για γυναικείο φτερωτό σώμα το οποίο καταδύθηκε από τον ουρανό στην πλώρη πλοίου, ενώ τα φτερά της ακόμα φτερουγίζουν και φαίνεται να συστρέφεται γύρω από τον άξονά της δίνοντας έμφαση στην κίνηση του σώματος. Τα φτερά της φαίνονται να σκίζουν το φόρεμα της, το οποίο «χαϊδεύεται» απαλά από τον άνεμο, αναδεικνύοντας το δυνατό της σώμα και τα πόδια της, ενώ οι πτυχώσεις του ενδύματος δίνουν έμφαση σε στροβιλώδη κίνηση. Η Νίκη της Σαμοθράκης αποτελεί άψογο παράδειγμα των γλυπτών της Ελληνιστικής περιόδου. Το όνομα του δημιουργού είναι άγνωστο, αλλά μια εγχάραξη στο γλυπτό περιέχει τη λέξη Ρόδιος, πράγμα που ίσως υπονοεί την προέλευση του αγάλματος.

Χρήσιμα Τηλέφωνα - Πληροφορίες